Sufijo
-iz-ā- -ιζ-ᾱ- gr. y lat., hace verbos, 'proceso'
Nota: Variante del sufijo verbal gr. -iz- estudiado en otro lugar. Este sufijo verbal ha tenido mucho éxito en las distintas lenguas, empezando por el gr. que es de donde procede; pasó al lat. como sufijo productivo y lo sigue siendo en lenguas modernas.
15 neologismos usan el sufijo:
| Palabra | Fecha 1ª docum. | Tipología |
|---|---|---|
| anabolizante | 1928 | documentada |
| catalizador | 1894 | documentada |
| cefalización | 1864 | acuñada por J.D. Dana |
| cerebralización | 1869 | documentada |
| despersonalización | 1898 | documentada |
| esterilización | 1869 | documentada |
| fenolización | 1921 | documentada |
| hiperpolarización | 1946 | documentada |
| ionización | 1891 | acuñada por G.F. FitzGerald |
| liofilización | Neol. s. XX | sin asignar |
| nebulización | 1868 | documentada |
| opsonización | 1907 | documentada |
| pasterización | 1887 | documentada |
| polimerización | 1931 | documentada |
| somatización | 1925 | documentada |
Forma del sufijo en español:
iza
iza



