Sufijo
-ā -ᾱ gr., hace sust.
Nota: Es el sufijo griego más característico para formar sustantivos y adjetivos femeninos acabados en -rā -ρᾱ, -íā -ίᾱ ο -éā -έᾱ. Procede del sufijo indoeuropeo *-eH2. Es el mismo que el sufijo -ē -η. Forma parte también del sufijo -síā -σία.
12 palabras antiguas usan el sufijo:
| Palabra | Fecha 1ª docum. | Tipología |
|---|---|---|
| caliptra | 1727 | documentada |
| cefalea | 1250 | documentada |
| cólera | 1250 | documentada |
| epífora | 1599 | documentada |
| escara | Antigua | sin asignar |
| esponja | Antigua | sin asignar |
| genealogía | 1377 | documentada |
| jirapliega | Antigua | sin asignar |
| tenia | 1518 | documentada |
| tisana | Antigua | sin asignar |
| tróclea | 1579 | reintroducida |
| uretra | 1542 | documentada |
4 palabras antiguas con cambio de significado usan el sufijo:
3 neologismos usan el sufijo:
| Palabra | Fecha 1ª docum. | Tipología |
|---|---|---|
| epitróclea | 1800 | documentada |
| megasclera | Neol. s. XIX | sin asignar |
| sintenia | 1971 | documentada |
Forma del sufijo en español:
a
a



